Blog Posts List

Северно од Грција

by

Posted on September 11, 2018



Без сомнеж, референдумот за името ќе се одржи само за да се створи илузија дека имаме некаков избор.

Во секој случај, загубата е очигледна и тука не треба некој посебен коментар.

Повторувам по 998-ми пат, со самата идеја дека воопшто преговараме и еве сега гласаме за името, ние само потврдуваме дека сме "многу сериозна" држава.

Што е уште полошо, мислам дека промената на името е само фаза, а не конечна цел на нашите пријатели од запад.

Сеедно, време е, ако смееме, да им погледнеме на фактите во очи и да се помириме со тоа дека шансите да го задржиме името, тежнеат кон нула.

Со бојкоти, петиции и повикувања на закони и устав, тоа нема да биде сочувано, а силата со која располагаме и одлучноста да ја употребиме, не ни гарантира ни дека новото име ќе потрае.

Викајте ме предавник, ама јас не гледам ниту еден адут со кој би го сочувале името.

Секако, на "Леле, името" и "Македонија вечна" уште некое време ќе се берат политички поени, каде овие што го бранат името се докажуваат дека се поголеми патриоти од овие што го менуваат. Тука е во прашање само патриотско позиционирање и ништо друго. За пушка никој нема да се фати, дури и ако поединци ви личат дека ноќеска ќе тргнат да го бранат светото име.

Мислам дека е крајно време овие замајувачи на народот да замолчат веќе еднаш, за да разбере овој намачен народ дека ни сам на себе не може да смета.

Името го изгубивме, пред се, затоа што и ние самите сме изгубени, а политика не учат дилетанти.

Кој ги погледне патриотските портали и групи на социјалните мрежи, лесно ќе види неопеани будали. Кој ќе ја погледне екипата околу власта, несомнено ќе види многу рационално ориентирани типови. Помеѓу овие две групи нема скоро па ништо, освен неколку илјади сеуште неоштетени Македонци, без никакво влијание.

Неможноста да се мисли рационално, да се поставуваат прашања, камоли да се даваат одговори, како и страв од вистината, буквално ги убиваат во појам македонците.

Индустријата на збунување и шарлатанизација е во зенит, а во тоа учествуваат и нашите срамни интелектуалци кои, додека се менува името на државата, го бркаат Тито и ја спасуваат демократијата.

Ние, несреќни, со нашите уште понесреќни лидери и поправачи на светот, не знаеме ни против што треба да се бориме.
Името на нашата болест е: граѓанштина. Граѓански дух.
И сега ние сакаме да ја спасиме демократијата која е мајка на истиот тој граѓански дух!?

Да го убиеме Тито уште неколку пати, па да ни тргне!?

Како не разбирате дека ние пиеме отров, наместо лек?

Овде не зборувам за маса, за медиокритетите, кои не можат и не сакаат, и во крајна линија, не разбираат ништо.
Тоа се оние говеда кои кога ќе ги прашаш, зошто гледаат телевизија, одговараат дека немаат што друго да прават.
На таквите им треба телевизија да ги разоноди и од нив нема ништо, а од нивното потомство уште помалце.
Тие се вонполитички фактор и се родени да бидат објект за субјектот.

Значи не се работи за оние распаднати патриоти кои се дерат, Македонија вечна.
Тоа се луѓе кои немаат ни трунка смисол за факти и кои, покрај сите патриотски изливи на пароли, како и секогаш пак ќе изгинат.
Мене ми е многу смешно што ако секое извикување на вакви пароли се наплаќаше по 1 евро, сите ќе ќутеа. Такви Македонци се тоа.

Просто: маса која нема појма каде е водена, она само има расположение према тоа, а и тоа може да се штелува без никаков проблем.
Во традиционално друштво, бета и гама примероците биле водени од алфа примероци и тоа внатре самото семејство или задруга.
Денска бета и гама примероците се темел на секоја демократија и без нив изборниот процес не може ни да се замисли.

Да се одлучува без знаење и разбирање е сон на секој бирач и голема радост за секој властодржец.
Овде дури и не мислам на самото образование, туку на способноста за расудување, која не е достапна за поголемиот дел од популацијата, која прва се фаќа за пенкалце на бирачкото место.
Е ова крдо е совршено послушно и мирно, и покрај тоа што на зборови е многу радикално. Бидете сигурни дека од ова крдо, чопор никогаш нема да се направи, ако ме разбирате што сакам да кажам.

Еве сега, кога ќе отиде името, ќе се оголи целиот лажен патриотизам на нашите големо-македонци, кои ќе се дерат како улави, а ни од соба нема да излезат.
Тие се најголема пречка са секое рационално размислување во јавен простор, бидејки нив не ги води желба да се дознае, да се свати, да се превземе акција која е примерена на ситуацијата, туку само бараат умирување за своите психички тегоби, и уште тоа го нарекуваат патриотизам.

Благодарение на оваа маса, Заев може мирно да финишира со менување на името.

Према тоа, да не се лажеме повеќе. Името полека се менува и поради тоа никој нема да исече вени.
Сите ќе се правиме дека ни е многу тешко, како и кога се потпиша Охридскиот договор, ама подалеку од мрмљање и гунѓање, нема да одиме.

Сеуште се правиме дека можеби, Господ бог, судбината или Путин, ќе ни го сочуваат името, ама јас, ете, безбожник и циник, се некако мислам дека никој нема да го сочува.
Заев ќе биде официјален предавник, а ние, кои сме се потпишале на сите петиции и од газ (седејки) сме го бранеле името, нема да бидеме. Тој издаде, ние браневме.
Срам да му е! Како може да го смени името после толку петиции, бојкоти, апели, резолуции...?

На крајот, кога ќе се слегне целата работа, ќе остане едноставна вистина:

Како го браневме името, добро што не го сменија и порано.

Read More


Модерно суеверие

by

Posted on September 02, 2018



Квантумот на суеверието во Македонија не само што не опаднал, туку е пораснат.

Ние како народ одамна сме прозападни. Се утепуваме од делење европски вредности и навивање со цело срце да влеземе во тој Дизниленд.

Ние сме народ кој се школува скоро 100 години во континуитет.
Притоа школото оперира со знаење кое е сосема спротивно на суеверието.
Значи по секоја логика, сега би требало да нема веќе чукање во дрво, заплукување, црвено конче, долна облека превртена наопаку итн.

А всушност состојбата е сосема спротивна и квантумот на суеверието секојдневно расте.

Тоа е затоа што во позадина на сето ова горе поменато се одвива процес на деградација и примитивизација. Стануваме попрости. Под сето она што сјае и цакли, телефоните, брендирани крпчиња итн. ние стануваме многу примитивни. Се разградуваме.

Никогаш повеќе видовити будали, бајачки, пророци, идеи за завери, и нормално нашата спремност да го впиваме сето тоа, да ја впиваме лагата.

Затоа редовно ќе среќавате жени кои себеси се сметаат за модерни, а редовно одат кај видовита Мира да им каже со кого ќе се омажат.

Будалаштини од епски размери!

Read More


Карикатури

by

Posted on August 09, 2018



Како е можно, секоја будала да мисли дека се почнува со него?

Зарем е можно сите луѓе пред него да биле коњи, незнајковци и просто не знаеле газот да си го избришат?

Мене одамна децата ми замераа на моите приказни за нашите обичаи и традиции. Им викам: деца, се што имаме, ни е од мртвите. Јазик, култура, религија ... сето тоа од нив сме го добиле.

Ние немаме смислено ништо ново!

Ама граѓанинот е Homo Novus. Он, како што реков, умислил дека се почнува баш од него.

И он уствари се има само себе.

Он нема предци, нема потомци, он се има себеси. Ете затоа он мртов ладен ќе појде во банка и ќе земе кредит на сметка на следните генерации.

Мојот дедо, никогаш не би земал 1 денар кој јас и моите деца треба да го вратиме. Ама не бил граѓанин, бил сељак!

По слики гледам дека, на око, бил убаво спакуван. Одело, кошула пеглана и се останато, ама по потекло бил сељак од Куманово и како што реков никогаш не потрошил банка која јас треба да ја вратам.

Затоа, ако нешто ви значи мојот збор, немојте да се менувате. Постојаноста одсекогаш била добра човечка особина во македонскиот народ. Знам дека ќе ви се чини дека се други времиња и дека треба да се прилагодувате, ама немојте. Не ве гледа само лидерот на партијата. Ве гледа жената, децата, мајка ви ... не е убаво да се менувате.

Издржете!

Времињате се некогаш добри, некогаш лоши, ама нема везе, тоа е наш живот и не е нормално да се менуваме на секои 5 минути. Каков пример им давате на вашите деца?

Значи признавам дека навистина ни е тешко. Лесно му е на англичанецот да биде граѓанин. Он станал граѓанин со еден природен тек на неговата историјата. Ние го немаме тоа граѓанство како органски развој.

Ајде да погодуваме, ако сме немале допир со Австро-Унгарија, Германија, Франција ... дали мислите дека сами по себе би станале граѓани како последица на природен развој на македонскиот народ? Не, туку и ние сега ќе чувавме овци и крави и ќе копавме тутун и афион. Нам тоа ни е увезено однадвор. И затоа ни стои како најлон чорапи на крава. Ние буквално сме граѓани-карикатури.

Исто како ти сега да го натераш англичанецот да чува овци на Шар Планина. Би изгледал тотално смешно во бриџ панталони и со цилиндар на глава. Тоа е затоа што тоа не спаѓа во негов органски развој.

Затоа кај нас имаш ситуација во која ние живееме туѓи животи, туѓа историја, туѓ политички систем итн.

Ај што сето тоа го правиме, туку и пофално воскликнуваме. Не гледаме дека пропаѓаме, туку воскликнуваме.

Како оној оркестар што свиреше на титаник, додека овој тонеше.

Read More


Македонски патриотизам II

by

Posted on August 01, 2018



Само да додадам уште нешто за патриотите.

Македонскиот патриотизам е никнат од многу интересен човечки материјал.

Ако сте оделе во училиште, а најверојатно сте оделе, сигурно сте приметиле дека секогаш имало одреден број момчиња кои нема со кого да се дружат на голем одмор. Не играат баскет бидејки се трапави или дебели, не свират на гитара, не знаат да се облечат...

Не се тие лоши и често знаат да бидат и добри ученици али некако се смотани. И стално се обидуваат да бидат дел од некоја група која седи навечер и свири гитара, која уфрла топка во обрач итн.

Значи што се обидуваат тие!? Се обидуваат од својата природна неспособност да направат некаква предност.
Си викаат: види, можеби нема да бидам кошаркар, ниту музичар. Можеби нема да имам секс се додека не се оженам, ама можам да бидам патриот!

Значи тој Македонски патриотизам е никнат на една длабока завист кон тогашните комунистички деца, бидејки овие вториве колку и да се одвратни, тие животот го носат многу лесно. Не се напнати како патриотите. Патриотите се многу напнати.

Види, кога сте добри на училиште или кога сте мангуп, вие знаете што сакате.

Имате овие скроз одлични, они се носат сосема океј. Имате оние симпатични мангупи кои кога ќе добијат бандера, не се секирааат воопшто. Патриотите ќе добијат двојка и они се веднаш напнати. Они би сакале да бидат и штребери и мангупи, ама не можат да бидат ниту едното, ниту другото. Затоа низ патриотизмот се обидуваат да си ги релаксираат своите приватни комплекси, ама секогаш би сакале да бидат како овие комуњарски деца и да дојдат до пари, до статус а богами и до жени. Немојте никогаш да го потценувате ова последново.

Да завршам, патриотите се најобични серковци со погрешни избори и погрешни проценки за она што се случува и што ќе се случува во иднина.

Read More


Насилно рушење

by

Posted on July 23, 2018



Кога размислуваме за рушење на власта: тоа рушење не мора воопшто да биде насилно, како што размислува најголемиот дел од луѓето.

Насилно рушење на власта е најлесно за оној кој не знае ништо за политиката.

Всушност, вистинскиот мајстор би ја срушил власта така што и самиот би бил популист.

Сега во опозиција да има уште еден Заев, тогаш Зоран Заев би бил навистина загрозен.

На лага би одел со друга лага. Би лажел, би измислувал, би фолирал и би почнал со средствата на системот да го слабее и самиот систем.

Се разбира, системот не може да се сруши до крај, бидејки има полиција и суд како инструмент на сила, ама може да се компромитира.

Сеедно кај нас скоро па сите сакаат сила. Нормално тие нема вистински да применат сила, ама убаво звучи. Ајде на улица, да ја срушиме владата!

И што? Како и обично ќе излезат 200 "патриоти". Па ќе кажат: ние НЕ сме партиски! Ама после сепак ќе разговараат со партиите и се така во круг.

Ние имаме очаен човечки материјал во политиката и тоа е тоа. Нема познавачи, нема ништо.

Read More


Вулгарни прагматичари

by Yugolancer

Posted on July 01, 2018



Не можам да се начудам како никој (буквално никој) не ги препознава овие архитекти на македонската пропаст и уништувањето на македонскиот народ, неговата култура, традициите, обичаите па дури и сеќавањето.

Еве гледам како повторно (по стоти пат) ни нудат некаков економскиот просперитет како "аргумент" за правење нов "компромис".

Повеќе од четврт (1/4) век ја трујат нацијата со секакви лаги за приватна иницијатива, слободен пазар и економски просперитет на сметка на националните интереси.

Нормално, тие приказни никогаш немаат поткрепа во стварноста, и што повеќе се одрекувавме од националните интереси поради економијата, се повеќе осиромашувавме.

На нацијата и е убиено дури и сеќавањето дека економијата треба да им служи на луѓето, а не тие на неа.

П.С. најголем парадокс со сите овие што непрекидно ја слават приватната ицицијатива, е што самите никогаш не стиснале јајца и не си ја пробале среќата. Недај боже! Платата е закон, а буџетот господ бог.

Read More


Sql Server - Update Trigger

by

Posted on April 05, 2018



CREATE TRIGGER [dbo].[ESR_INSERT]
   ON  [dbo].[Loan] FOR INSERT AS
UPDATE 
	Loan 
SET 
	ESR = '01' + ' ' + FORMAT(Loan.Id, '00000') + '...'
FROM 
	Loan
JOIN 
	Inserted 
ON 
	Inserted.Id = Loan.Id
WHERE 
	Loan.ESR IS NULL

Read More


Македонски клеро-национализам

by

Posted on March 28, 2018



Македонскиот национализам беше пален кон крајот на 90-те, кога Црвенковски можеше да ги наполни улиците со народ, а својот врв го достигна, во годините кога со Македонија гувернираше Груевски.

Во тоа време, тој вазален режим можеше да изведе и до 50.000 луѓе на улица.

Денеска, како што можевме да се увериме вчера, декларативно патриотската опозиција може да се радува ако изведе една илјадарка, а на интернет, што би рекле "од газ", за подршка ако најде пар илјади лумпен-патриоти.

Што сакам да кажам? Патриотизмот, онака како што е поставен во последните триесетина години, се има олупано и паднато на не-повеќе од 5-6 илјади тврдокорни, кои не се способни ниту да го преиспитаат својот патриотизам, односно да увидат дека тоа е пат кон "ништо".

Денес се е претопено во еден клеро-национализам, кој со децении се има научено на порази и има опаднато до ниво на карикатура. Овој клеро-национализам, денес има многу мал број на следбеници и тоа едни по задача, а други поради не-преголема памет.

Бидејки и лично познавам голем број такви патриоти, би изнел еден став кој во потполност е личен и не се базира на некаква анкета, тука на личен впечаток.

Барем половина од последните Македонски патриоти се оние кои имаат нешто на латински во соодветна здравствена установа. Една третина се оние кои се имаат офајдено, или имаат намера да се офајдат од мртвата идеологија, а она малце што ќе остане, а такви секогаш има, се овците кои служат само за потпишување на разни петиции, апели и нови партиски пристапници.

А штом некој е симпатизер на некоја политичка партија, или идеологија, тој е тука да биде трошен, а не да биде прашуван.

Таква е природата на демократијата. Партиските лидери се трошени од странците, а лидерите ги трошат следбениците.

Патриотите, небитно како ќе ги дефинираме, се група која е трошена најмногу во изминатите 3 децении, така да тие се и највеќе истрошени. Потсвесно, они си го знаат тоа, бидејки единствено нешто со кое се служат во политичкиот живот е омраза. Сите се големи христијани и све живо праќаат во пекол.

На никого од нив не му е гајле дали нешто ќе успее. Едниствено што им е на ум, е да се позиционираат како патриоти и да ја одржуваат таа слика за себе.

Тие не капираат дека политиката разбира само успеси и порази, а не патриотизам, кој ги губи сите битки и веднаш потоа се сели во морална сфера, во која за политиката нема место.

Едноставно: ако многуте мирни протести, петиции, шестиции и апели помогнат, Заев да ги прекине преговорите за името, тогаш тоа е успех. Ако не, тогаш тоа е неуспех. Проблематично е што петиционарите ниту тогаш нема да соберат морална и душевна сила и да признаат дека паселе трева и дека не знаат ништо, туку за својот неуспех ќе ги обвинат останатите 2 милиона Македонци кои не излегле или не се потпишале. Ќе ја префрлат вината врз лошото време и ветерот, и на крај, како што налагаат редот и обичајот ќе се сокријат зад Даме Груев, Питу Гули, Ќосето итн. бидејки они се на страната на петиционарите, а само народот не е.

Кога би биле живи споменатите, без двоумење би потпишувале петиции.

Македонија е вечна - е прибежиште за секоја будала. Таа го прекрива секое незнаење, секој неуспех и секој дунстерај.

Еве еден мал совет за жртвите на патриотизмот:
- на сите оние кои ве тераат да излегувате на мирни протести и потпишувате петиции и слични глупости, барајте им меници.

А тие како профи-партиоти, сигурно знаат што ќе успее и нема да им пречи да го заложат имотот за своите проекти.

Ако не успеат, нека платат со својот имот.

Е тогаш ќе видите како бројот на овие неодговорни шампиони на патриотизмот, ќе се намали драстично.

Лесно е без никаква одговорност да се смислуваат задачи за овој мал број на патриотска јавност.

Read More


Code Debugging - Is it easy?

by

Posted on February 22, 2018



As mentioned many times by now, Debugging is a discipline that requires patience, and a fervent attention to detail.

When it comes to solving difficult problems, issues or bugs, you need to locate, and resolve the problem's root cause.

Usually it happens that, after going through one idea after another and hitting debug button for an hour (usually more like 2 or 3 hours), you are not closer to solving the problem than you were when you started.

Now, all you've done is wasted a few hours of time, and worked yourself into a desperate and frustrated state that is not conducive to thinking rationally, and applying logic.

Simply because you don't actually have any clue what's causing the problem you are just shooting blindly.

The problem is often, if not always, more complicated than we would like.

As developers, we would much rather add new features, or write the next great algorithm, than try to figure out why something we wrote a month ago is suddenly no longer working.

"Stop thinking, and look!" - is one of the maxims from David Agan who points out that the engineers like to think and not to look.

Why? Well because the thinking is fun. In fact, for a lot of us it's probably why we became software engineers in the first place.

So why do we insist on being able to locate a bug by thinking about it? Probably because it's a lot easier than looking for it.

Of course, looking is tedious. Sometimes you don't even know where to start looking.

However, in order to be certain that you're fixing the right problems, and that you can prove that you've fixed it, make sure that every time you debug a problem you:

  1. Observe the issue in action
  2. Apply your fix
  3. Observe that the issue is resolved

If you don’t do these steps, in that order you can’t know if you actually solved the issue at hand, another different issue, or just wrote a bunch of code that does nothing at all.

So avoid frustration, don't waste time solving the wrong things, and stop thinking, and look already!

Read More


Херојство

by

Posted on December 21, 2017



Во една прилика Ацо ме праша за Груевски:
- па што не се жртвува?

Можеби овој текст ќе му даде одговор!?

 

Она што Слободан Праљак го направи во хашката судница е секако силен шамар за Хаг, ама и за нас Македонците.

Овој херојски чин ни покажа колку сме застраниле и до која мерка кај нас е опаднато чувството за живот и воопшто за светот.

Додека ние несомнено ги уништуваме нашите традиции, обичаи, култови, историја, епика и вера, Хрватите создаваат нови митови и херои.

За разлика од нив, наместо херои ние растеме т.н. “Мудри Државници” кои се повеќе не обезличуваат и кои мечтаат за некаква ЕУ во која сите ќе бидеме еднакви и повеќе нема да има Грци, Албанци, Бугари, Шпанци и Германци ... ама најпрвин ќе нема Македонци. Може ќе има некакви Нови Македонци, ама Македонци нема да има.

Сеедно нашите усти се полни со нашите херои.

Секој наш политичар е нарекуван херој, без нималку свест за она што навистина значи зборот херој. На секој од нив му залепивме етикета херој, дури и на оние кои свесно правеа предавства.

Да се биде херој, е потребен гест, а не положба/функција. Имало и ќе има функционери кои коректно и совесно ќе си ја обавуваат својата должност но тоа нема да ги направи херои.

И Праљак до пред некој ден беше само еден од многуте хрватски генерали. Неговиот гест и неговото одбивање да ја прифати вината го направија херој!

Пиењето на отровот е одбрана на неговата невиност или барем на неговото чувство дека е невин. Значи со живот, а не со зборови.

Од нашите херои никој не стисна тоа што треба да се стисне и на тој начин да ја брани неговата лична, а и нашата невиност.

Нашите херои се подмитени со згрижување на семејствата, ветени привилегии по истек на мандатот, пензии и убави куќи и станови.

Мирно и молчечкум, потпишуваа капитулации, промени на име, разни пржински договори и се останато што значеше уништување на националното чувство.

После 25 години тупење дека храброста значи да се распродаде сѐ, дека потпишување охридски договор е врв на херојството, дека молчење и повлекување пред секого е израз на достоинство, ние го изгубивме шифрарникот за етички кодекс.

Па така денес најголеми живи македонски херои се Груевски и Заев, што ќе беше невозможно ако ние како народ го немавме изгубено етичкиот код.

Невозможно е да си херој како предводник на шарена револуција и да фрлаш куртони кон државните институции или како мудар лидер мирно да го набљудуваш истото.

Тие како мерка за херојство користат лимузини, квадрати земјиште, банкарски сметки ...

Епа и Праљак беше богат човек, ама тоа не му беше поважно од дигнитетот. Нашите херои за разлика од него можат да живеат без дигнитет, ама не и без станови и дебели пензии.

Ееејјјј цела провалија зјае помеѓу херои и “херои” и на тоа не потсети генерал Праљак. Не само што Македонија не раѓа херои повеќе, туку ние веќе немаме разбирање ниту за туѓиот херојски гест.

Нашата прва реакција на социјалните мрежи беше:
- што се уби, кога ионака ќе излезеше за месец дена и кога е полн како брод.

Никој не се сети дека во нас луѓето има нешто повеќе од тоа и дека не се живее само во егзистенционален свет.

Како и да е, Праљак со својот гест изрази симбол кој Македонците очигледно го имаат заборавено а тое е дека во големите симболи, нема богатства, нема привилегии и нема калкулации.

Во таквите симболи, постои само етичка порака.

Read More


Page 1 of 5

Copyright © ASPNETer 2006 - 2016